Wyspa Miłości

Audio przewodnik

Chcesz skorzystać z audio przewodnika?

o / Foto

Na północnym zachodzie Druskiennik lody wiosennej powodzi oraz nurt naniosły na Niemnie czyściutkiego piasku, tworząc wyspę o powierzchni około pół hektara.

Opowiada się, że przed ponad stu laty druskiennicka młodzież w letnie wieczory paliła na wyspie ogniska, tańczyła i śpiewała. O północy dziewczęta szły na jeden brzeg, chłopcy – na drugi. Puszczali oni na wodę wieńce z płonącymi świecami oraz imieniem właściciela. Przy końcu wyspy wieńce dziewcząt i chłopców spotykały się, wyjmowali je z wody siedzący w łódkach obserwatorzy, którzy ogłaszali "szczęśliwe pary".

Jak głosi legenda, Wyspa Miłości, przypominająca nieco kształtem łódkę, zawdzięcza swoją nazwę wypadkowi, gdy utonęła tu para zakochanych. Płynąc łódką po Niemnie dzieweczka ujrzała swój dawno puszczony wianek, który wrósł w piasek i zakwitł żywymi kwiatami. Dowodziło to szczerości uczuć ukochanego. Ucieszeni zakochani objęli się, ale niestety łódka się rozkołysała i przewróciła.

W okresie międzywojennym był nawet zbudowany most na wyspę, pływał tu statek parowy, były wykonane plaże – prawdziwy raj dla wypoczywających. Gdy w 1920 r. Polacy anektowali Wileńszczyznę, w tym również Druskienniki, wyspę podzielono na pół – dla Litwinów i Polaków, a przez jej środek postawiono płot z drutu kolczastego.

Od 1961 r. przyszedł kres rozrywkom na wyspie, Wyspa Miłości została oficjalnie ogłoszona przez Rząd rezerwatem botanicznym.

Jak znaleźć?

Opinie

0 Opinii